سقرجوق(saqarjooq)که به زبان خود سقرجوقی ها به آن«soqorjoq» گفته می شود، روستایی است از دهستان گرکان در شهرستان آشتیان از استان مرکزی، کـشـور ایران. فاصلۀ این روستا با اراک ۶۰ کیلومتر با آشتیان ۱۲ کیلومتر و با گرکان پنج کیلومتر است.این روستا بین دو رود خانۀ کوچک قرار گرفته است که در پایین دست آن رود ها به هم پیوسته و یکی می شوند.این نقطۀ اتّصال را دو رود می نامند. روستاهای همسایۀ سقـرجــوق از سمت شمال سعدآباد، از سمت شمال شرقی موسی آباد از جانب شرقی روستای نادر آباد و شوره از سمت جنوب شرقی روستای فیض آباد، از طرف جنوب خورچه و محسن آباد و از سمت مغرب روستای زرنوشه است.

زبان مردم سقرجوق،«خلجــی» است.به روایتی خلج ها یکی از شاخه های ایل قشقاییهستند.به دلیل این که زندگی ایلی و ییلاق -قشلاقی داشته اند،در مسیر کوچی خود به این منطقه رسیده اند و به دلیل خوش مرتع بودن و فراوانی علوفه و وجود امنیّت نسبی ،در آنجا سکنی گزیده اند و به امور دامداری و بعدها گاهی کشاورزی[۳] پرداخته اند.

در گذشته سقرجوق دارای چهار مزرعه آباد بوده است که با آب قنات آبیاری می‌شده است. محصول این مزارع، گندم، جو، یونجه، شبدر، هویج، چغندر، شاهدانه، کنجد، پنبه، انگور، بادام و زردآلو بوده است. امروزه به دلیل توجه نکردن دولت‌های دهه‌های چهل و پنجاه و مهاجرت اهالی سقرجوق به تهران، آب قنات‌های این مزارع خشکیده است و محصولات نامبرده به حصول نمی‌رسد. از توجهاتی که دولت از دهه هشتاد به روستاها به عمل می آوَرَد، از حجم مهاجرت کاسته شده و بعضاً مهاجران هم به سقرجوق باز می‌گردند.

پیش از این سقرجوق مرکز بزرگ دامپروری سنتی بوده است. دامداران آنجا در پی یافتن چراگاه ییلاق-قشلاق می کرده‌اند. پوست برّۀ سقرجوق، بسیار معروف بوده. در کشورهای اروپایی، بخصوص در آلمان، این محصول را به خوبی می‌شناخته‌اند و آن را نمونۀ اعلای این جنس و منتسب و مربوط و از آنِ سقر جوق می‌دانسته‌اند.نام دو تولیدکننده و بازرگان بزرگ و معروف پوست برّه در بازرارهای جهانی همیشه تکرار می شده است: حاج سبزعلی و حاج محمّد فرزندان سبزاله(سبز علیِ بزرگ)

اکنون به دلیل تدارک برخی امکانات اولیه و اساسی که به عنایت [۴]وهمّت جمهوری اسلامی به ویژه در زمان دو ریاست جمهوری اخیر به این روستا شده ، از قبیل امکان استفاده از انرژی برق، احداث جادّۀ آسفالت ،حمام بهداشتی،آبرسانی و گازرسانی مردم علاقه و توجه بیشتری به اقامت در سقرجوق نشان می دهند. اگرآبادی و تعمیر قنات ها و احیای چهار مزرعۀ نامبرده و تأمین آب کشاورزی و تاسیس بعضی کارگاه های تولیدی مورد نیا ز با حمایت دولت و ادارات ذیربط اتّفاق بیفتد، مسلّماً افراد بیشتری علاقه مند به سکونت و زندگی در سقرجوق و روستاهایی مانند آن خواهند شد.

از خاندان های ریشه دار و قدیمی که در این روستای کهن زندگی کرده اند و هنوز به آن دلبستگی دارند، می توان به خاندان سقرجوق فراهانی، خاندان وفایی نیا، خاندان نیک زاد و خاندان نعمت اللهی وشکوهی و کدخدایی اشاره کرد. == منابع این اطلاعات که در این نوشتۀ مختصر آورده شد، در هیچ منبعی وجود ندارد.این که در اینجا درج شد اگر خطر حذف شدن داشته باشد، باز هم در باره این روستا سند مکتوب نخواهد ماند.اسناد دیگر هم از مشاهدات و گفته های افراد صاجب اطلاع حاصل شده است. هیچ سندی بدون اطلاعات شفاهی اشخاص نمی تواند مرتب شود.

  1. 2 - در برخی موارد مختصراً از کتاب تاریخ قم ، حسن بن محمدبن حسن قمی ، ترجمۀ حسن بن علی بن حسن بن عبدالملک قمی استفاده شده است
  2. : کمیته تخصصی نام نگاری و یکسان سازی نام های جغرافیایی ایران :
  3. 3 - لغت نامه دهخدا،دورۀ پانزده جلدی،مجلد هفتم
  4. 1 - این اطلاعات متاسفانه پیش از این در جایی به صورت مکتوب ثبت و ضبط نشده است.این اولین شکل مکتوب آن در وب و رسانه های مکتوب است.

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Iran_location_map.svg